„Interkulturowość w przedszkolu” to tytuł kolejnego seminarium dla osób zajmujących się pracą pedagogiczną – wychowawców, nauczycieli, także rodziców – w ramach spotkań networkingowych dla tej grupy w projekcie „Wielojęzyczność na co dzień” odbywających się przy Schulze. Interkulturowość to ważna składowa naszych działań już od samego początku, tak naturalna i oczywista w Berlinie.

W latach 2016/2017 zgromadziliśmy i zaprezentowaliśmy w formie wystawy wędrownej, prawie wszystko, co powstawało w latach działania Kafejki: 12 twórców z 9 różnych krajów spotkało się i zaprojektowało wystawę swoich prac w pięciu miejscach w Berlinie-Pankow. Żywotny charakter tej inicjatywy wyraża tytuł: „Co nas porusza”. Pięciu wernisażom i finisażowi towarzyszyły muzyczne oraz literackie prezentacje, jak również elementy kulinarne – przekąski z różnych zakątków świata. Tu mają miejsce spotkania.

Dla osób prezentujących swoje obrazy niemniej ekscytujący okazał się ten czas, który przeznaczony był na zawieszanie obrazów, a potem ich zdejmowanie. Rozmowy, mniej lub bardziej przelotne, często w zabieganiu, zaskakiwały jednak wyjątkowymi przemyśleniami i słowami wypowiedzianymi tak po prostu, a promieniejącymi radością, wymieniane z wzajemną ciekowością i oczekiwaniem czegoś nowego, tego, co dopiero może się wydarzyć…? Wszystko to, co toczyło się między wierszami i obdarowywało takim bogactwem, rezonuje jeszcze dziś…

Na rok 2019 zaplanowana jest kontynuacja tejże wystawy, tym razem w formacie otwartym: kilku nowych twórców okazało zainteresowanie uczestnictwem w tej akcji, niektórzy z dotychczasowej grupy niekoniecznie będą mogli wziąć w niej udział. Witalność, zmienność, zmiana, także poprzez mobilność, są tak symptomatyczne dla życia w tym mieście, a właściwie w ogóle też dla czasów, w jakich żyjemy.

Początek czerwca tego roku (zapewne pamiętacie?) przyniósł naprawdę gorące dni w Berlinie. Od tego czasu najchętniej przebywaliśmy wewnątrz budynku: w przyjemnie chłodnych pomieszczeniach starej kamienicy, która – jaki i wiele innych w Berlinie – wtedy właśnie mogą okazać swoje niezaprzeczalne walory!

Wymarzony czas na wspólne działania trzonu grupy twórców, którzy spontanicznie się spotkali, aby urzeczywistnić wspólny pomysł. Przypadkowo, albo nieprzypadkowo, odkryte gdzieś właśnie motywy etniczne zaczęły nasuwać wątpliwości co do ich pochodzenia: polskie? kaszubskie? meksykańskie? Rozpoczęliśmy nasze badania i poszukiwania. Wymienialiśmy między sobą obrazki z różnorodnymi motywami etno. Odkrycie było niesamowite! W różnorodności motywów, które mają swoje początki w różnych miejscach na całym świecie, znajdzie się zawsze jest coś wspólnego! Czyż bylibyśmy ze sobą spokrewnieni? Czyż mamy tu do czynienia z myśleniem kolektywnym?

W pewien rozgrzany sierpniowy weekend stanęłyśmy we trzy w korytarzu przy Schulze, otoczone całą paletą farb i kolorów, z pędzlami w ręku. Przeniosłyśmy wykreowane właśnie wspólnie motywy etno na kilkuczęściowe przesuwne drewniane drzwi korytarza: po kolei, jedna za drugą, na zmianę, pozostawiając sobie na wzajem przestrzeń do działania, tylko ramy były wyznaczone, a dana pełna swoboda w wyborze kolorów. Przyjemność nakładania grubej kolorowej cieczy mięsistym pędzlem na drewnianą powierzchnię, przyjemność obcowania wśród kolorów, które nie tylko wywołują tylko dobry nastrój ale i pozostawiają trwały efekt! W końcu też przyjemność swobodnych rozmów, które przy zwykłych roboczych spotkaniach trwają zawsze o wiele za krótko… Co tak naprawdę wiemy o sobie nawzajem? Co sprawiło, że nasze życie stało się tym, czym żyjemy dzisiaj?

Pamiętając, że każdy dzień przynosi ze sobą tak wiele nowych rzeczy i spraw, ludzi i rozmów, i nimi właśnie jeszcze bardziej je wzbogaca każdą chwilę…! Ciekawość siebie nawzajem i to poczucie niedosytu, zostają. Język gra w naszym przypadku drugorzędną rolę: niemiecki, hiszpański, włoski, polski czy nawet góralski, wszystko jest dobre, słuszne i prawidłowe. Rozumiemy się. Po prostu się rozumiemy.
…może masz ochotę na etno?

Hiszpańskojęzyczny projekt „Lanzate” był obecny na Schulze przez całą wiosnę, regularnie, w dwa przedpołudnia co tydzień. Równolegle do tych zawodowych seminariów oraz warsztatów dla hiszpańskojęzycznych osób rozpoczynających własną działalność gospodarczą, w drugiej częśći pomieszczenia, toczyła się zwykle nasza praca.
Czasem marzę o przebudzeniu się pewnego dnia z umiejętnością prowadzenia swobodnej konwersacji w języku hiszpańskim, poprzez podświadomą percepcję języka, który słyszę co kilka dni regularnie przez kilka godzin! Choćby na proste tematy! Melodię języka już opanowałam. Tak, więc nie jest źle. Czyli teraz brakuje mi tylko gramatyki i słownictwa?

Speak-Dating to wspaniała okazja do wypróbowania różnych kombinacji językowych i nauki języków od siebie na wzajem. Język bez szerszego kontekstu kulturowego nie istnieje, w żadnym wariancie. Otwartość oraz wzajemnie okazywany szacunek to klucz do nauki. EXPOLINGUA, największe targi językowe w Niemczech, zaprasza nas już po raz trzeci, byśmy zaprezentowali tą metodę nauki języków. W tym roku pełnimy nawet rolę partnera! Poznawać ludzi, ich kultury i języki na żywo to wielka przyjemność dla wielu pokoleń!

Interkulturowość Kafejki wzbogaca oczwiście również DamenSalon: comiesięczne spotkania kobiet, które uważają, że warto dzielić się wiedzą z zakresu kultur świata. Niektóre z nich uciekają przed wojną i przemocą, inne przybyły tu ze wzgłędu na pracę czy też z przyczyn prywatnych. Łączy ich radość ze wspólnej rozmowy i inspirująca atmosfera serdecznej gościnności. Zaintersowanie doskonaleniem języka niemieckiego oraz wymiana na tematy codzienne jak zawód, rodzina, dzieci są niemiej ważne w tych spotkaniach. Warto więc zajrzeć. Zapraszamy!

A propos: interkulturowość zaczyna się już w przedszkolu 🙂

 

 

Autorka blogu urodziła się w Polsce, jest germanistką, lektorką języka, tłumaczką oraz inicjatoką Polskiej Kafejki Językowej jako modelu lokalnych inicjatyw społecznych oraz jej koordynatorką: www.sprachcafe-polnisch.org. Po latach studiów w Lipsku, w 1990 roku przybyła do Berlina. Od roku 2000 mieszka tu wraz z rodziną w zielonej północnej części wielkiego miasta, w dzienicy Pankow. Właśnie tu odkryła na nowo zamiłowanie do fotografii i innych form wizualnych. W kreatywnej codzienności towarzyszy jej słowo poetyckie i proza. Oba języki uważa za ważną wzajemną inspiracje. „Spotkania są ważne” to motto ostatnich lat spędzonych intensywnie w wielu kulturach, językach, pokoleniach. https://agakoch.wordpress.com/ Blog ten to zapowiedź obszerniejszej publikacji. Zapraszamy do dialogu: mile widziane są Państwa pomysły i inspiracje! Kontakt: a.koch@sprachcafe-polnisch.org.